ความจริงของ Starlink และอินเทอร์เน็ตดาวเทียม
ดาวเทียมเปลี่ยนจากทางเลือกสุดท้ายเป็นตัวเลือกใช้งานจริงในไม่กี่ปี แต่กฎฟิสิกส์ยังสร้างข้อจำกัดที่การตลาดลบไม่ได้
ดาวเทียมสองแบบที่ต่างกันมาก
GEO แบบเดิม เช่น Viasat และ HughesNet อยู่สูง 36,000 กม. การไปกลับครั้งเดียวใช้ 500–650 ms ทำให้เว็บช้า วิดีโอคอลลำบาก และเกมเร็วแทบเล่นไม่ได้
LEO เช่น Starlink โคจรราว 550 กม. เวลาแฝงจึงลดเหลือประมาณ 25–60 ms และเป็นดาวเทียมแบบแรกที่รู้สึกเหมือนบรอดแบนด์ปกติ
ความเร็วจริง
Starlink มักได้ดาวน์โหลด 50–300 Mbps อัปโหลด 10–30 Mbps ตามจำนวนผู้ใช้ในพื้นที่และระดับบริการ เพียงพอสำหรับสตรีม คอล และทำงานระยะไกล
ความจุแชร์ในพื้นที่ จึงช้าลงช่วงพีคในเซลล์หนาแน่น ส่วน GEO มักให้ 25–150 Mbps พร้อมข้อจำกัดข้อมูล เหมาะกับพื้นฐานแต่ชวนหงุดหงิดเป็นสายหลักของบ้าน
ท้องฟ้า อากาศ และสิ่งกีดขวาง
จานต้องเห็นท้องฟ้าโล่ง ต้นไม้บังบางส่วนก็ทำให้หลุดสั้น ๆ เมื่อดาวเทียมผ่านหลังต้นไม้ ซึ่งอาจไม่รู้สึกตอนท่องเว็บแต่ร้ายแรงในคอล
ฝนและหิมะหนักลดสัญญาณ ฮีตเตอร์ละลายหิมะแต่ใช้ไฟ ตำแหน่งติดตั้งกำหนดประสบการณ์ส่วนใหญ่
เหมาะกับใคร?
หากมีไฟเบอร์หรือเคเบิลดี ให้เลือกสิ่งนั้นเพราะถูกกว่าต่อ Mbps และเวลาแฝงต่ำ ดาวเทียมเปลี่ยนชีวิตในชนบท เรือ รถบ้าน กระท่อมนอกระบบ พื้นที่งานห่างไกล และเป็นสำรองธุรกิจ
สำหรับเกมและเทรด LEO มีเวลาแฝงดีแต่แกว่งกว่าสาย อาจพุ่งตอนย้ายดาวเทียม ดู jitter และเวลาแฝงขณะมีโหลด ไม่ใช่ดาวน์โหลดอย่างเดียว